Seni Bana Bağışla

 

 

 

sen bana “yan” derdin…

ben kamikaze ateş böceği olur, ateşin ciğerine dalardım

“git” derdin…

cehennemin dibine, viaypi’den dönüşsüz bilet alırdım

bazen de iyi tarafına gelir

“gel” derdin…

tutunup rüzgarın yelesine, yılkı atlarıyla yarışırdım

y o r u l d u m

yoruldum artık sevgilim

bu medcezir’lerden

bir kıvılcımla, bir orman gibi yanmalardan

sırf sen deniz seviyorsun diye

yakamoz cesedi olup

sahillere vurmalardan yoruldum

 

bu aşkın efendisi de, kölesi de sensin artık

gel…

gel ve teslim al aşkı

beni sana…

seni bana bağışla

 

dinsin artık bu başıboş savruluş'um

ışık ol, zifir karanlığıma

yankı ol, canhıraş çığlığıma

 

 

uykusuz'sam…

yastığım, yorganım, yatağım ol

susamış'sam…

acıkmış'sam

sıcacık somun ol

doyur gözlerimin doyumsuzluğunu

 

b a ğ ı ş l a

seni bana bağışla

 

gün ışığı görmemiş günahlarıma nur saçan

Fatiha ol

marazlı bulutları üstümden savuştur

kıblesini kaybetmiş düşlerimin üstüne

ihram ört

Mekke ol

beni Kabe’yle buluştur

 

yada kırk harami ol

yağmala aşkı

beni sana

seni bana bölüştür