Esmer Akşamlar

ESMER AKŞAMLAR

Aylardan Mayıs,

Dökülüyor tüm mazi, kırkikindiler gibi üstümden

Sırılsıklam oldu yine yüreğim.

Üşüşüyor hüzünler, aşk durağıma,

Taşınıyor yağmurlar, kirpiklerime

Ve,

Ve ben,

Kırılmış  bir pusulanın ibresi gibi,kaybediyorum yönümü

Tek sahibi olduğum sürgün odalarda , bu karanlık gecelerde…

Bir uçurumun kenarındayım sanki,

Bağlayın gözlerimi, görmesin karanlığı

Ben seçmedim ki , bu esmer akşamları

Çek ellerini,kalbimin ucundan tutan gölge!!!

Bir yanım kış,bir yanım yaz;

Kışlarım yağmursuz,yazlarım güneşsiz,

Çiçeksiz baharlarım,yıldızsız gecelerim.

Bir yanım sen,bir yanım ben;

Ben yanımda sen yok,sen yanımda dert çok.

Yırtık güneşleri ,gecemden yıldızlarımı çalma diye vermiştim sana oysa…

Yangından kalan küllerim bile yetişemiyor aşkının hızına.

Aşka doymuyor gönlünün saati ,zamanı eskise bile.

Kırsam da tüm saatleri,yinede yelkovanın peşinden koşuyor akrep, tıpkı ben gibi…

Olmuyor,ne yapsam olmuyor işte.

Satır aralarına gizlemeye çalışıyorum bu aşkı

harfler bile kanıyor.

Kayboluyorum kör kafiyelerin, lâl hecelerin arasında,

Bu kez de yarım kalan şiirlerim ağlıyor.

Haykırırken yüreğim,

Odalara kilitliyorum sesini

Ama

Dökülüyorum kağıtlara,dağılıyorum parça parça

Gel,

Hadi gel,topla beni.

Kül rengi akşamlara tutsak olduğum gibi,aşığım sana,

Yasağım sana sevgili….

Şafaknur  YALÇIN