Öyle Zanneden

Sıkıysa sen anlat

Her eylülü Nisan zannedene

Rüzgara bırakılmış bu zat

Yağmur yağmış öylesine

Akşam serinliği hafiften

Kimin umrunda hasat

Bir çam ağacı gölgesinde

Yaprak dökülmeden

Geçmiş onca saat

Kolaysa sen çıtlat

Her hazanı bahar sanana

Aleni sarı bir tuluat

Ne desin kıskanana

Gece karanlığı dipten

Gözlere  umarsız bir vaat

Kahvesine çayına

Sadelik sinmiş zaten

Az hüzün kat

Ya onda ya bizde kabahat

Bir ömür verilmiş sancısı

Dilinde aynı nakarat

Hani ebedi güz hancısı

Bir ona sanki  emaneten

Solan aşkı tam bir vukuat

Mısralar bozacısı

Öyle ki tek çiçekle yetinen

Boşa giden bir hayat