Bilirsin

* Bilirsin *

Bilmedim, öğrenemdim soğuk kanlı olmayı
sokaklarda baygın baygın dolaşırdım
bir yanım Nazım, bir yanım Orhan veli kanık'tı
geçen faytonlara el sallıyordum tramvay duraklarında
nahif bir rüzgâr saçlarımı okşuyordu Üsküdar İskelesinde
bu şehrin renkli lambaları san ki bana gülüyordu
terkedilmiş bir çocuk gibiydim, sözün sustuğu yerde.

Bilirsin,
bir kere yolunu kaybederse insan
kararır gözlerin, çirkinleşir yüzün
kime baktıysam, hep sen aklıma geldin
gölgendi değip geçen gözlerime
ama yok
hep ağır toplarla mı saldırıyorsun?
ey kanıma ihanetleri karıştıran kadın
günah defterini dürüpte atma pencereme
bu şehrin efendileri ayaklanmaya hazır
o yalancı rüzgâr  kaçışlarına.

Nuri Dağdelen

30.6.2016