Bu ada yeþilimsi  

çevrelemiþ denizi  

yakamozlar  

yanar loþ, kendiliðinden  

ve o hoyrat martýlar ikna olmaz  

tutturmuþlar balýk, balýk..  

Mehtap ve mavi seviþmeler,  

ressamýn fýrçasýnda beyaz düþler..  

Çölleþmiþ ovalar suya hasret  

nehirler durmak bilmez,  

hýrçýn vurur taþa, kayalarý  

öðütücü deðirmen gibi..  

Ve okyanus yutar nehirleri  

tuz ve þeker karýþýmý gibi  

gel de, vazgeç mavi düþlerden 

gel de, vazgeçsin ressamý  

alacakaranlýk seferlerden..  

Ressamýn  

her nefes alýþýnda  

deniz mavimsi gök  

balina kusmuðu okyanus..  

Köpek balýklarý siyah kaplan  

yunus balýklarý kaptan  

deniz yýlaný kýzýl diliyle iblis..  

Ve nehir  

yine gelir, dolanýr  

deniz etrafýnda  

taþlarý öðütür  

kumsallara bayram..  

Ve o tuzlu gözyaþlarý  

kayalarý okþar  

ýslatýr kurak topraklarý..  

Ve ressam,  

fýrça vura, vura paletine  

ve tuvali döve, döve  

der ki: “Ben” karanlýk Adam..  

Alacakaranlýk seviþmeler  

fýrçasýnda  

hep kýzýllýða bürünmüþ mavilik..  

Ve sen  

o çöldeki mavi yansýma  

sana deniz derler  

suyun bazen yeþilimsi  

bazen gök  

bazen zifiri karanlýk..  

Çaðlardýr nefes verirsin  

asýrlardýr mezar olursun  

nice yolunu þaþýrmýþ denizcilere…