Mavi Düşler Adası

Bu ada yeşilimsi  

çevrelemiş denizi  

yakamozlar  

yanar loş, kendiliğinden  

ve o hoyrat martılar ikna olmaz  

tutturmuşlar balık, balık..  

Mehtap ve mavi sevişmeler,  

ressamın fırçasında beyaz düşler..  

Çölleşmiş ovalar suya hasret  

nehirler durmak bilmez,  

hırçın vurur taşa, kayaları  

öğütücü değirmen gibi..  

Ve okyanus yutar nehirleri  

tuz ve şeker karışımı gibi  

gel de, vazgeç mavi düşlerden 

gel de, vazgeçsin ressamı  

alacakaranlık seferlerden..  

Ressamın  

her nefes alışında  

deniz mavimsi gök  

balina kusmuğu okyanus..  

Köpek balıkları siyah kaplan  

yunus balıkları kaptan  

deniz yılanı kızıl diliyle iblis..  

Ve nehir  

yine gelir, dolanır  

deniz etrafında  

taşları öğütür  

kumsallara bayram..  

Ve o tuzlu gözyaşları  

kayaları okşar  

ıslatır kurak toprakları..  

Ve ressam,  

fırça vura, vura paletine  

ve tuvali döve, döve  

der ki: “Ben” karanlık Adam..  

Alacakaranlık sevişmeler  

fırçasında  

hep kızıllığa bürünmüş mavilik..  

Ve sen  

o çöldeki mavi yansıma  

sana deniz derler  

suyun bazen yeşilimsi  

bazen gök  

bazen zifiri karanlık..  

Çağlardır nefes verirsin  

asırlardır mezar olursun  

nice yolunu şaşırmış denizcilere…