Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Şizofren Şairler Gibi


Netameli bir hava birikmiş şehrin çatısına
Yağmur çatılara intihar kelebekleri gibi düşüyor 
Yaralı bir hayvan gibi uluyor gökyüzü
Sanki şehre Beethoven den bir senfoni yağıyor

Odamdayım…
Kuş uçmuyor kervan geçmiyor içimden
Kılıcını teslim etmiş o mağrur komutanlar gibi bezgin
Her an patlayacak bir fırtına gibi suskunum
Klavyem düşman gibi bakıyor bana
Şiir perisi benimle konuşmuyor
Bense ona küskünüm

Anahtarı kaybolmuş bir kilit gibi duruyor dudağımda imgeler
Sesim tedirgin 
Sessizliğim tehlikeli
Kaç gecedir böyle soluk soluğa yım 
Böyle paramparça
Bilmem kaç desibel ölçüde tiz bir martı çığlığı kopuyor
Dokunduğum an tuşlara 

Kendini öylece bırakıp ta içimde giderken ne çok ben götürmüşsün
Ne çok ölmüşüm ben sana böyle
Ne çok kanamış ım  
Denize kavuşmak isteyen çılgın şelaleler gibi 
Uçurumlardan hep sana akmış ım

Gücüm yok artık senin denizlerine akmaya
Gücüm yok... 
Her şiire kızılca kıyamet yokluğunu yazmaya

İçimde bıraktığın boşluğa düşmekten yoruldum
Gelmeyeceğini bile bile yollarını gözlemekten
Şizofren şairler gibi... 
Kendi kanımla, senin adını duvarlara yazmaktan 
Kürümüş bir cesede, s e v g i l i m diye 
Sarılmaktan yoruldum

Son bulsun artık bu sonu olmayan heyula
Her konuştuğumda bir ağıt gibi dökülmesin dudaklarımdan sesim
Paslı jiletler gibi kanatmasın beni 
Efkar yüklü şarkılar 
Kan kusmasın şiirlerim

Bitsin bu siyahlara bürünmüş matem mevsimi
Kurusun gözlerimdeki nem
Bir fay hattı gibi çatırdayıp durmasın
Deprem üstüne deprem yaşayan 
Düş ülkem





Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Şizofren Şairler Gibi

gölge06 gölge06