Deniz Kabukları ...

sana bir mesaj yazdım bir şişeye koydum

mantarı tıkadım, ağzını sıkıca kapadım,

denize bıraktım ... 

eline geçecek eminim,bugün,en geç yarın.

adres şaşmaz inanıyorum,

çünkü alıcı kısmına ''kalbin''diye yazdım.

muhtemelen oradasın, bir deniz kenarında,

o hep hayalini kurduğun yürüyüşü yapıyorsun belkide,

sessiz, sakin, yakamozla aydınlanan o uzun kumsalda,

dalgalar vuruyor ıslatıyordur, o öpülesi, o bembeyaz ayaklarına.

o çok sevdiğin deniz kabuklarını toplamışsındır,

en sevdiğini, beğendiğin birini tutuyorsundur yürürken avuçlarında.

ve şüphesiz aklına geliyor, düşünüyorsundur bizi,

bir damla gözyaşı düşüyordur gözlerinden, kalıyordur kumsalda izi.

hadi çök dizlerinin üzerine uzan al dalgaların sana getirdiği, 

sana dün yolladığım, ağzını mantarla kapadığım,

içinde sana yazdığım mesaj olan şişeyi ...

ya da dur, açma, öylece kalsın ve kalbin hep meraklansın.

böyle olması daha özel, daha güzel değil mi ? 

aslında kağıtta ne yazdığının yok ki önemi,

sen deniz kabuklarını seversin, ben de seni ...