Birleşen Sersefid Siluetler

Ayrışmış dünyanın birbirini arayan iki ucuyuz aslında bu evrende sonsuzluğa süreklenirken                              Sevgiyle yad edilmiş masmavi gökyüzünün geçici  hüznüyüz gece sırmalarını gönlümüze saçarken                  Serçe parmağını havaya kaldıran bir mecnun gibi kendimizden habersisiz  sonlar sonsuzları açarken                     Sınırlarını aşmaya çalışan bir mülteci gibi farklı mecralarda mutluluğu arıyoruz sınırlar gönlümüzü kaparken        Sabahları aşmaya çalışan bir kızıllık gibi telaşlıyız bulmaya çalışırken yönümüze tüm yönler tersimizde akarken Sırları aralamaya çalışan bir muhabbet bezirganı gibi kuralsızız bazen alemin kuralları çaput viranelerden bakarken                                                                                                                                                                         Belkilerin kapısındayız kesinliklerin kaçıştığı anlarda, derinlerdeyiz tüm zahirlerin buluştuğu zamanda              Bitenlerin kapısındayız başlangıçları aradığımız ipince sayhalarla ellerimizin sonsuzluğa açıldığı anda                 Barkanların çevrelediği ıssız çöllerdeyiz önümüz sıcak kumlarla dolu arkamız kalıyor engin denizlerde zamansızlığın tam zamanındayız                                                                                                                        Kendilerini bakanların çevrelediği sıcacık bir koridordayız etrafımız muhakemelerle kaplı, bezgin zıtlıkların yanındayız                                                                                                                                                                   Kimsesizliğini unutan bir dilencinin samimi terindeyiz,kimliklerini unutan gafillerin karşısındayız                   Sonsuzluğumuz belki birleşen sefsefid süluetler gibi birbirine sarkıyor                                                           Sonumuz belki bir ateşböceğinin uçuşu kadar ahenkli bazen savurgan bir kelime gibi alelade zıtlarına bakıyor   Sonralarımız iliklerine kadar ilklerini arıyorken ilklerimiz sonralarını zihninde biteviye taşıyor                    Sonbaharlarımız sonsuza kadar kışlarını arıyorken kışlar sonbaharlarını derinliklerinde sessizce aşıyor             Son nefeslerini gökyüzüne geçiren bir sonsuzluk bucurgatı arıyorken sonsuzluğu sonlarını çok sesli bir şekilde yaşıyor                                                                                                                                                              Sonuçların önemsendiği bir müessesede gerek yoktu başlangıçları aramaya,belki de başlangıçlar sonlarını biliyor Sone sahibi bir edip yarattığı lirizmin etkisinde ilerliyor,sakince ilerleyen mefhumlar varacakları salhaneleri biliyor                                                                                                                                                                     Yaşayışlarımız birleşen sersefid siluetler gibi dünya ekseninde birbirlerini arıyor                                                Yürekleri yakan bir Anadolu türküsü gibi sevgiler birbirlerini arıyor,tüm arayışlar zıtlarına varıyor                  Yalnızlığı yakan bir kalabalıklık gizlenmiş yeraltında saklanmış gözlerin  içine,bakışlar sahiplerini tanıyor  Yalınlığı yakan bir imge kelimelerin arasına gizlenmiş ,sahibinin incecik örttüğü mısralar arasından diğer imgeleri anıyor                                                                                                                                                       Ayrılıklar belki birleşen sefserid siluetler gibi sonra birbirlerinden uzaklaşıyor