Sessizce Kayboluş

Yoktu ki vebali

Dünkü yağmurun

Demir korkuluk

Zaten paslıydı

Bizim  serçe kalbi

Kaç atıma bir soluk

O gülüşüne çocuğun

Daha bir hızlıydı

Kabahatti  rüzgarı sorduğun

Şiire kaldı mı ki yüzün

Bir ara  dizip durduğun

Yaz bulutuna saklıydı

Kocaman bir hüzün

Kaderse hep haklıydı

Okunmadı bile esamesi

Vakitsiz ölüşe  yorgunun

Uzuncaydı aşka yolculuk

Daha bir nazlıydı

Duaların tanıdık nefesi

Kefeni ne deseniz soluk

Üç yanlış bir doğrunun

Onulmaz hesabıydı

Önde gideniydi malumun

Şairi duysa ne mahcup güzün

Ümit bilseniz başka adı mağdurun

Falların külliyen yasaklısıydı

Ta kendisiydi mısralarda  ebedi  öksüzün

Hani  toprak  kucaklasaydı