Gülsen

Karanlıktı orman, yemyeşil fidan

Yokuşları iğne deliği gibi…

Yürüdükçe kan ter kalbimde hazan

Yanımdaydın şükür, gülen sevgili…

Yoksa nasıl bir iş olacaktı bu

Cemaline hayran oldum içim su

Bağırdım narayla yankılandı Hu

Tatlanır şu ömrüm gülsen sevgili...

Katlandım tozuna toprağına yar

Sen olunca şükür gülen sevgili

Ne yesem ne içsem seninle ayar

Cenneti yaşarım gülsen sevgili...

Akarken Mençuna şelalesi biz

Bakarken dorukta kaynağında giz!

Sokulduk görene yansıyan ikiz

Dumanlı dağlara gülen sevgili…

Saffet Kuramaz