Padişah Konağım

Kendimden başka herkese acıdım

Neyim varsa verdim yedirdim paylaştım

Tek kuruşum yok edinmedim servet

Dertliyle dertli ağdıyla ağlaştım!

Ne adım vardı ne vardı sevgilim

Olmadı yüküm, göbeğim övgülüm

Hakkı yaşattım, olmadı kavgalım

Kokladım gülü sümbülle eğleştim!

Elimde nasır yatağımdı hasır

Birkaç tencere tava emre hazır

Evvelimdi sır insanlığım ahir

Yıkılmadım asla, sabrımla dağlaştım!

İnsanlığıma Padişah konağı

İçinde haram tattırmaz dudağı

Zalimin asla uğramaz durağı

Çağdaşım diyenden daha çağdaştım

Saffet Kuramaz