Ben Seni Bir Eylül Sabahı Sevdim

Bir yaprak misali

Düşmüşüm gözlerinden.

Ve ben hala ısrarla beklemekteyim

Savrula savrula soldan sağa

Günün doğuşunu.

Ah benim akılsızlığım…

Seni beklerken,

Aklar düşmüş saçlarıma,

Mevsimleri yaşlanmış

Çaresiz yüreğimse,

Sevgine yaslanmış.

Susuyorum şimdi,

İzleyerek geceyi gündüzü

Bekleyerek gelişini.

Biliyorum gelmeyeceksin

Beni asla sevmeyeceksin.

Bilmiyorsun ki;

Ben seni bir Eylül sabahı sevdim

Bir de Eylül başlarını.

O masum bakışlarını…

Şimdi gitmeliyim,

Uzaklardan bir can çağırıyor

Öpüyor uykularımdan

Tutuyor ellerimden

Bakıp gözlerimin içine

Okşuyor ruhumu susarak.

Gitmeliyim Eylül bitmeden

Gitmeliyim, uyumalıyım Eylüller geçmeden.

Dudaklarından o sözcükler dökülmeden

Yapraklar hep dökülmeden

Yüreğimden sevgin sökülmeden.

Bir şiir okşar ruhumu bu gece

Dökülür dudaklarımdan hece hece;

Ben seni bir Eylül sabahı sevdim sessizce

Vakit daralıyor sevgili, seni bana bırakmazlar,

Hoşça kal…