Bir Eylül Konçertosu

— Kandırılmış ve Aldatılmış bir Gençlik —

— Güneş batarken,

kapılar kilitlenirdi

güneş doğarken

kapılar açılırdı

bu döngü içinde

geçip giderdi hayat
her gün, yılları eksilirken

tekrar, tekrar ifadeleri alınırken

ve küflü parmaklıklar kan ile parlatılırken

Onlar ki;
büyük bir özlem duyarlardı

ve sıraya girerlerdi

daracık bir pencereden

seyretmek için beyaz güvercinlerin

özgürlüğe ucuşlarını

Onlar ki;

büyük bir özlem duyarlardı

ve dualar okunurken

ve pişmanlıklar bestelenirken

düşünceler özgürleşirdi
çağların ardından

akan bir nehir gibi

bir Ressamın

elleriyle çizdiği tablo gibi

Onlar ki;

acımadılar gençliklerine

hoyrat birer genç aslan gibi

Ve,

gür bıyıklı sert bakışlı,

kahraman babaların kahraman oğulları

ve ellerine sıkıştırılan soğuk çelikten emanet

Onlar ki;

şehirli, köylü, Babaların kahraman yiğit oğullarıydı

şehirli, köylü, Anaların - devrimci ve ülkücü kuzularıydı

Ve,

kandırılmış, aldatılmış zihinleriyle

acımadan, vurdu kırdılar kardeşini

habil ile kabil gibi

oysa ki yürekleri birdi

Sonra,
üniformalı, kalın kaşlı

sert bakışlı despotlar

hükmettiler idamlarına

işte o gencecik fidanları

bir sağdan bir soldan

yolladılar idam sehpalarına

Oysa ki;

istedikleri birlikti

duydukları özlem “ Barıştı “

Ve,

Yüreklerinde alevleniyordu tam bağımsız ve hür bir Vatanın hayali.

12 Eylül Anısına….

Suskun//