Nereye Gitti O Yıllar

Yüzümdeki bu çizgiler
Bir savaşın hikâyesini anlatıyor
Paramparça olmuş bir aşkın
Sessiz çöküşünü…

Bu dünyada günler
Vahşi bir nehir gibi akıp gidiyor
Ben kıyısında durmuş
Tutunmaya çalışıyorum hayata

Zaman bizden parça parça çalıyor
Herkesi bir gün sessizce bırakıyor
Yalnız
Ve eksik…

Sonra dönüp soruyoruz kendimize
Nereye gitti bütün o yıllar?
Gölgeler dans ediyor
Ömrümüzün solgun ışığında

Bir yankı dolaşıyor kalbimizde
Sessiz bir rüzgâr gibi
Ve yüzüme çarpıyor gerçekler
Kaçsak bile değişmeyen…

Zamanın akrebi durmuyor
Durmadan dönüyor dünya
Sevdiğimiz ne varsa
Birer birer alıp götürüyor bizden

Bu biraz da ruhun çığlığıdır
Kaderin karanlığına karşı
İnsan bazen yaşadıkça
Daha çok yoruluyor hayattan

Mazimizi görüyoruz
Gülüyoruz masumca
Ama dünya susuyor yine
Sanki hayatı bizden çalmış gibi

Artık geri dönüş yok
Ve biz hâlâ düşünüyoruz
Bütün o hayaller
Nereye kayboldu diye…

Fırtınalı aşkların ardına saklanıyoruz

Kırılmış kalplerimizi gizlemek için…

Ve belki bir gün
Saatler durduğunda
Bizi tüketen bu zaman
Sessizce diz çökecek önümüzde…