Eylül Şafağının Parıltıları

Yağmur yürekliydi

Derin severdi beni

Ağlardı yokluğumda

Kıskanırdı

Hesap sorardı

Tebessümünde gonca güller açardı

Gonca gülleri sevişi ondandı

Açardı

Kaçardı

Küserdi

Dönerdi

Âh gece gözlü kadın

Mavi mavi bakardın bana;

Gözlerin güvercin kahvesi olsa da…

Bensiz nefes alamazdın

Tıpkı benim sensiz alamadığım gibi

Avuçlarımda hâlâ sıcaklığın var

İyi ki sevdim,

İyi ki yaşadım seninle

İnsanın yaşayabileceği en güzel mutlulukları,

En güzel duyguları yaşattın bana

Ve

“Ayrılık hiç uğramasın bir daha semtimize”

Derken,

Bir başkayım bu akşam

Toparlayamıyorum kendimi

Ben,ayni ben

Duygu deseniz daha da yoğun

Peki,değişen ne ?

Değişen şu:

Eylül şafağının parıltıları

Yüreğimin yalnızlığını çıkartıyor ortaya

Şimdi dilimde

(-di) li geçmiş bir zaman

Yarım bir kadehin yalnızlığı gibiyim

…gece yalnızlıklarım…18 eylül 2016../03:21