Bir Tanısın İstedim

“Bir tanısın istedim”

Eylül yazdan

ben evden terk

ağladıkça annemi döven babam 

ayrılmama neden oldu evden

düşünerek yürürken

nem tütsüsü kokuyordu koru

hangi ağaçtı o

sonbaharda sararan yapraklarını

taşıyamayıp sarı sarı yere döken

kırılgan yürüyen

bir kız çocuğunun

üstüne bastıkça

ayaklarını şefkatle örten

Anne öldü

ne de olsa

ortada kalan

benim babam

senelerce tanımasa

aramasa da

evladı değil miyim ben

çaldım zili

açtı kapıyı

soluk benizli babam

bir merhaba desin

tanısın istedim

bu kez Alzheimer idi

fırsat vermeyen

Erdil Ünsal