Ömrüm...

ÖMRÜM...

Yıllara yıllarıma katım dün gibi,

Koskoca bir ömür gelip te geçti

Kederi, sevinci hep geride bırakarak,

Hep umutla geçti gitti, koskoca ömür.

Nice bahar ve yazlar gelip geçti dün gibi

Sabır tespihime dertlerimi dize dize, zikrettim,

Seksen altı yıllık bir ömür söndü gün gibi,

Hep umutla geçti gitti, koskoca ömür.

Bülbül gibi kondum yıllarca gurbet dalına

Çok defa bekledim talih gülmedi bana,

Vuslata ermeye tam çeyrek kala dediğim anda,
Hep umutla geçti gitti, koskoca ömür.

Yıllar yılı sakladım sinemde binlerce acı
Bedenime giriverdi garip bir sancı

Doktor doktor gezdim bulunmadı ilacı

Hep umutla geçti gitti, koskoca ömür.

Gözümden yaşları akıttım hep içime sel gibi,

Kimseler üzülüp solmasın dedim, gül gibi,

Sabreyledim bütün dertlere Eyüp misali,

Hep umutla geçti gitti, koskoca ömür.

Dediler Lokman hekim çare olur derdine

Allah’ın takdiri böyleymiş şükürler olsun halime

İnsan doyamasa da, yaşadığı güzel günlere

Hep umutla geçti gitti, koskoca ömür.

Günler günü hasret denizinde yol aldım

Çok murat ettim ama kavuşamadım

Yıllarca yalnızlığa katlandım dağ gibi,

Hep umutla geçti gitti, koskoca ömür.

Karşıyaka’nın sırtlarına her vardığımda

Hep huzur buldum mezarın hece taşında

Günleri tesbih tesbih saydım parmaklarımla

Hep umutla geçti gitti, koskoca ömür.

İbrahim BEKLER

26/9/2016

ANKARA