Fakirin Çilesi

 FAKİRİN ÇİLESİ

Fakirlikten açıldı mı bir konu,

Büker otururdu, bir köşede boynunu,

Tüm dünyevi saltanı verseler, istemem derdi.

Bana kuru ekmek, bir baş kuru soğan yeter derdi.

Bu dünyada giydirildi ona fakirlik tacı,

Hasta olduğunda alamadı belki tek bir ilacı,
Gülmeyen kaderi hep acı verdi fakire,

Günlerce aç kaldı ama, ilenmedi kimseye,

Halife Hz. Ömer fakirlerin hep yanında olurdu.

Belki hırkasında kırk yama bulunurdu,

Onlar görevlerini adaletle, hakla hukukla yürüttü.

İhtiyaç sahiplerine yardımı birçok zaman, kendi götürdü.

İbrahim BEKLER

ANKARA