Cahil Nefsim

Ne edepsizlikler yapar nefsim cahil mi cahil

Olur olmaz her şeyi hep kafaya takıyor

Sabah akşam beynimde kirlilik ömre dahil

Hangi yöne dönersem canım çokça yakıyor.

Doğru yanlış ne varsa fikrime karışırken

Bana tepki duyanın yüzleri buruşurken

Boş çabayı anladım kendimle konuşurken

Ten aynada takılı gözler şaşı bakıyor.

Uyku rüya demeden vır vır söylenir çene

İki elle taş atar yoldan gelip geçene

Deri kalksa da görsek neler sığdı peçene?

Kara delikten ruha ırmak gibi akıyor.

Azla uzla doymayan bir şiirle yeter mi?

Bu gönül havuzunu el tersiyle iter mi?

Hele çağır bülbülü gül açmadan öter mi?

Havada bulut yokken şimşek nasıl çakıyor?

Bedeni kullanırken dostum küskünlük bitsin

Kalbe vuslat doğarken hüsran terk edip gitsin

Can yalnız donarken belki huzura fitsin

Ölüm uzak sanarak uçurumdan sarkıyor.

05.01.2016

Ahmet Çelik