Ayrılık

*Ayrılık *

Ayrılık kara kazanlarda kaynadı
alevlerle yandı tutuştu
boş kaldı elinde ki elim
indirdiğim senin gözlerindi, yıldızlardan.

Seni buldum, artık ağlama Egeli çocuk
bilirsin ki seninle en güzel duyguları yaşadık
senin adınla dalgalandı denizler.
Ben ki zamansız ayrılıkları kucakladım
acılar bende kaldı
erken bitirdim  baharımı
her şey içimde bir diken
senden kalan yadigâr.

Bir şey var içimde yanıp sönen
solan bir güldü, avuçlarımda kalan
anladım ki sen artık dönmeyeceksin
hasret oldu anılar
gurbet geldi dayandı
şimdi çıksam
bir meyhaneye Beyoğlu'nda efkâr dağıtmaya
başucumda  kemancılar
ve şarkıların en hüzünlüsünü dinlesem
seviyorum seni,
çıldırasıya bağıra bilsem.

Nuri Dağdelen
Özdere-İzmir