Vurdukça Vurur

Vurdukça Vurur

Eline almış hayat vurdukça vurur

Çare olacak insan karşımda durur

Yanıma koşacağına yalan uydurur

Hayattan çok insan insana vurur

Geçer karşında keyif çatar oturur

Sözleri sanki kurşun deler geçer

Sanki vurmak için insanı seçer

Hayat vurur sonra sever gider

İnsan dediğin vurdu mu hayat biter

Geçer karşında keyif çatar oturur

Kalpte açar bin bir yara

Birde yüzüme sürer kara

Şimdi söyleyin bu yarayı kim sara

İşte insan böyle düşer dara

Geçer karşında keyif çatar oturur

Diz çökmem ey insan önünde

Koparsan da kalmazsa gül elimde

Yine yetiştiririm günün birinde

Ama sen insan olamazsın bu ömründe

Geçer karşında keyif çatar oturur

Gözümden düştün gelme üstüme

Bir daha dokunma açan gülüme

Gidersin bir gün soluksuz ölüme

Ölümle gidersin sen cehenneme

Artık karşımda keyif çatıp oturamazsın

Suskun kalsan çare değil

Ey gönlüm var hakkın önünde eğil

Yalnız kalmak sana çare değil

Var gönüllere sev sende sevil

Geçip karşıda keyif çatıp oturma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet