Acildeki Feryat Figan Halimi Hala Hatırlarım

“Hastalık mümine sonsuz hediye”

“Şükrederse sevap dolar tepsiye”

“Mevla cennetine koymak istiyor”

“Veriyor günahlar dökülsün diye!”

Bir öğlen vaktinde,

Ani bir acıyla yerimden fırladım!

Dayanılmaz bir acı böğrümden belime 

Anlatmak için bulamıyorum tek kelime

O yana bu yana nereye dönsem nafile,

Dayanılmaz bir acı döndürdü sefile…

Soluğu aldım hemen acil serviste!

Titrerim,

İnlerim,

Bir yerlere sığamam

Allah’ım ne kadar çaresizdi hislerim…

Saniyeler oldu saat,

Yaşanılmazdı hayat!

Ağrımı dindirsin de iğne bile saadet,

Tahliller ve teşhis derken bir ömre sığdı eziyet,

Neron’un Roma’sındaki yangına benzedi bu illet,

Haykırışlar ile vura vura böğrümü dağladım…

“Hapları getirin!”

“İğneler nerede?” 

“Hemşire, vur iğneyi hemen tenime!”

“Neredesin doktor, bul derdime çare…”

“Ah… Ölüyor muyum ne!” 

Sürekli veryansın kıvrandım. 

İmdat ederim Hakkâri’den Edirne’ye,

Dualar çıkar dilimden halisane!

İğne ağrılarımı aniden kesince 

Nihayet gözlerim kavuştu cennetine,

Sevincim benzedi İstanbul fethine!

Yatağa uzandım girince makberime,

Müjdeledi sanki amelimi melek gibi… 

Ne hizmet yarabbi oğlum gelinimde,

Sultan Süleyman gibi muhteşem, ağırlanırım!

Sonra anladım ki,

Rabbim Esma-ul Hüsna'sını görmek ister bedenimde

Derdi verirken "Şafi"

Acıkırken "Rezzak"

İsyan değil şükür ile Elhamdülillah

Saati bir güne bedel olur  acıya şükrün ibadeti

Lezzette, ücrette, mükâfatta karşılığı yok şu dünyada

Gerçek doğum ile zuhur eden saadetle

Asumandan ummana coşkuyla şahlanırım!

Saffet Kuramaz