Zulüm Payidar Olmaz

Hiç kimsenin yaptığı asla kalmaz yanına

Eden kendine eder, zulüm payidar olmaz!

Mazlumların nidası bir gün okur canına

Geldiği gibi gider, zulüm payidar olmaz!

Zorbanın ihtişamı gün gelir yalan olur

Onun da kapısını mutlaka çalan olur

Zalimin zulmü varsa takdirde olan olur!

Tecelli eden kader, zulüm payidar olmaz!

Dünyevi çıkar için acımasız çullanır

Savunmasız yer görse hemen gidip follanır

Kuvvetini gücünü yalnız şerre kullanır

İblis zalimi güder, zulüm payidar olmaz!

Mühleti sona erip kalmayınca müddeti

Yer ile yeksan olur afra tafra hiddeti

Misliyle tadar artık gösterdiği şiddeti

Heder üstüne heder, zulüm payidar olmaz!

Yaptıklarını çatar dünyada bir çokları

Tam isabet edince adaletin okları

Murt olunca, ukbada zerresince hakları

Hak sahibine öder, zulüm payidar olmaz!

Allah’ın adaleti tecelli ettiğinde

Zalimler enselenip işleri bittiğinde

Sarayını kasrını terk edip gittiğinde

Nar-i cehime gider, zulüm payidar olmaz!

Der Mikdadî duadır mazlumların silahı

Zalimin zulmü varsa mazlumun var Allah’ı

Kahreden kahrolunca diner mazlumun ahı

Ne gam kalır ne keder, zulüm payidar olmaz!

Şiar Mikdat Bal