Bitiyorum Şu İşe Bak

Derdim yokken dert eylerim işim yokken işim iş

Atıyorum şu işe bak yaza yaza yoruldum

Boş söylerim, sert söylerim gece gündüz yaz ve kış

Çatıyorum şu işe bak üze üze yoruldum!

Akıyorum ben kum gibi uyuyamam her gece

Yanıyorum bir mum gibi çözülmez bu bilmece

Boş kelamlar ham hum gibi dizerim hece hece

Yitiyorum şu işe bak dize dize yoruldum!

Mahkemem var ben bir sanık müebbettir her huküm

İki melek buna tanık  omzumda ağır yüküm

Derdim çoktur bağrım yanık kıvranıp büküm büküm

Yatıyorum şu işe bak sıza sıza yoruldum!

Ben ne yazar ne okurum uydururum sadece

Yol engebe, ya uçurum belli değil netice

Günden güne nice cürüm hesabıma adice

Katıyorum şu işe bak aza aza yoruldum!

Hazırlandım uzun yola ne azık var ne yolluk

Asla minnet etmem kula edemem kula kulluk

Bu dünyayı iki pula değil iken bir pulluk

Satıyorum şu işe bak kıza kıza yoruldum

Kovaladım dünya kaçmış hep peşine katacak

Takat bitti benden geçmiş el ayak mı tutacak

Sanki toprak ağzın açmış neredeyse yutacak

Batıyorum şu işe bak geze geze yoruldum

Der Mikdadî sona doğru görüyorum gerçek bu

Berzah denen yöne doğru yürüyorum gerçek bu!

Adım adım öne doğru varıyorum gerçek bu!

Bitiyorum şu işe bak seze seze yoruldum

Şair Mikdat Bal