Oğlumun Kuş Kafesinde Uçar Kekliğim

Eskiden eline silahını alan

Ovalarda gezer avlardı kekliği

Eti kemiğiyle satırla dövülür

Mantıya iç olur yenirdi yemeği!

Şimdi yaylalarda kekliğin yerine

Bıldırcın avlanır olmuş duyduğumda

Ne mantıyı yapan kalmış nede keklik

Sofrada kimse yok kaşık koyduğumda!

Öter durur şimdi kekliğim kafeste

Oğlum sanıyor eğlence, enfeste

Her sesi bestesi, coşkulu heveste

Bir öğüt bin ağıt döker deste deste!

Ovalarda yine kar yağar ak ağaçlar

Donmuş dikitlere bakınıyor açlar

Kekliğim yokken çöl gibi yamaçlar

Ovalar dumanlı odalar hummalı…

Saffet Kuramaz