Pehlivanlık İşte Bu

Acımayan acınmaz, rahmet et ki rahmet bul

Ceza cinsine göre adalettir öç değil!

İnsana değer veren ne paradır ne de pul

En güçlü cevher ahlak nüfuz, maddi güç değil!

Şeytana dost olmuşsun kulu hakir gördünse!

Her şeyin değersizdir eğer gönül kırdınsa

Şirk’e kadar götürür riya için verdinse

Kuldan tekva aranır, semiz koyun, koç değil!

Kendine güven, ancak nefsi düşman bilesin

Saygınlık istiyorsan, mütevazi kalasın

Öfkeni yut kin gütme, kibri, buğzu salasın

Vakarlı olmak çok hoş, bencilliğe göç değil

Durumunu düzelten iyilere karışır

Kendini seven insan herkes ile barışır

Dizginleyeyim diye nefsi ile yarışır

Pehlivanlık işte bu, başkasıyla maç değil

Ziyafet vermek güzel ahbapların yesinler

Seni tanıyanların “ne cömerttir” desinler

İçinde riya varsa sebil olur besinler

Hayra ulaşamazsın doyurduğun aç değil!

Der Mikdadî mutlaka yoksulu kayırasın

Çıplak ise giydirip aç ise doyurasın

Malını hesaplayıp hakkını ayırasın

Gönüllü vermek gerek zekât asla baç değil!

Şair Mikdat Bal