Anlamadım...

Beni ağlatmaktan bıkmadın mı birtanem 
İhanetindi içimi yakan, seni böyle severken 
Anlamadım hiç 
İbresi mi bozuktu pusulanın
Bende daima seni gösterirken 
Nasıl sürükledi seni başka yönlere 
Ses etmedim yalanlarına, inanmak istedim sana 
Değdi mi birtanem, değer miydi? 

Bunca yıl boşa gitti hiç yaşanmadan
Oysa ne güzel Hayallerimiz vardı 
Kaçırdık hepsini avuçlarımızdan 
Oldu mu ya oldu mu birtanem 
Bir kısır döngüydü demek, sonu olmayan 
Mutluluk saklanmıştı bir yerlere ulaşamadım 
Yâ da, yâ da hiç yoktu bilemedim 
Dönüp dolaşıp hep aynı durağa vardım 
Adı sen olan 

Neden bilmiyorum 
Sen hep gizlendin kış karanlıklarına 
Kenarlarda köşelerde gölge oldun göremediğim 
Gün yüzüne çıkıp tutmadın ellerimi 
Yine de bırakmıyordun ki alıp başımı gideyim, 
Beni ağlatmaktan bıkmadın mı birtanem 
Bırak gideyim 
Yâ da, yâ da tut artık ellerimden 
Yorgunum, çok yorgunum bitanem…. 

/Ayvalık/