Ne Tuhaf

             NE TUHAF

Anlamadım bir türlü insan mıyız biz neyiz?

Dost bulmak bu devirde güç diyoruz ne tuhaf

Ayık kafadan bile ayrılmış erdem feyiz

Çivi çiviyi söker iç diyoruz ne tuhaf

İt dahi sahip için ev önünde üşürken

Karınca bir damlayı cehenneme taşırken

Maymun bile maymunu okşar iken kaşırken

Biz ocak söndürmeye öç diyoruz ne tuhaf

Samimiyet güneşi doğmuyor artık yokta

Milletin bu gidişat umrun da sanki çokta

Güven mütemadiyen kaybolmuş bu toprakta

Halimizi sorana hiç diyoruz ne tuhaf

Ruhunu sürgün etmiş şehir denen virane

Her köşesi fırıldak, bir gayrı meşru hane

Açlıktan mecbur kalıp el uzatsa divane

Çaldığı bir simide suç diyoruz ne tuhaf

Harami ölse bile geri de izi kalır

Meraklı ne ararsa elbet sonunda bulur

İkiyüzlü otları hayvan koklasa ölür

Tazıya tut tavşana kaç diyoruz ne tuhaf

Döş durumdan muzdarib çıkar akar solundan

Hancılar oyalıyor yolcuları yolundan

Bir yaşlı bir nasihat uzatsa gül dalından

Onlar eskide kaldı, geç diyoruz ne tuhaf

Herhalde kurtuluyor, çeken Dünya’dan fişi

Sağlarını sorarsan döküldü dili dişi

Halkı temsil edermiş topu topu dört kişi

Demokrasi işlesin seç diyoruz ne tuhaf

  Ahmet çiftci        25-11-2016