Ağabeyim İbrahim Tuluk

AĞABEYİM “ İBRAHİM TULUK’A “

Gurbet yolu düşmüştü, o öğrenci kuluna

Bulmadı sıcak yuva, tatmadı hiç mutluluk

 Giderken Eskişehir, öğretmen okuluna

**** Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk

 **** Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Hayata direnmişti, yalnızları oynarken

Hasreti bir volkandı, yüreğinde kaynarken

Hayallerinde her gün, öğretmen olmak varken

**** Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk

**** Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Ne zahmetler çekmişti, okurken hiç yılmadı

Yalnızlıklar içinde, başa gelen kalmadı

Aile şefkatiyle, bir bayramı olmadı

**** Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk

**** Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Okulunu bitirdi, öğretmendi, bu sefer

Eğitim ordusunda, o artık hep bir nefer

Karanlığa yol veren, ilim kandilinde fer

**** Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk

**** Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Öğrencilere yakıp, tutuşturdu meşale

Okullarda çağlayıp, akıp gitti şelale

Kaç insana ufuklar, açtı, erdi kemale

**** Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk

**** Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Okuyamayan cahil, kaderine yanıyor

Belki bu öğretmenin, yaraları kanıyor

Kim bilir?Şimdi onu, kaç vefalı anıyor

**** Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk

**** Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

Yok, abanın altından gösterdiği sopası

O, hem öğrencilerin, hem Vefa’nın babası

Nasıl yakışır ona öğretmenlik libası

**** Ana baba görmedi, gelmedi ki mutluluk

**** Yarınlara ışıktı, abim” İbrahim Tuluk”

14. 12. 2016

LİBAS: Giysi, elbise