Vakitsiz

Dibi görünen durgun bir göl 
Sırrı dökülmüş bir aynaydın
Kim baksa; bütün çıplaklığınla görürdü seni
Ulaşılmaz değildin 
Kim arasa...
Eliyle koymuş gibi bulurdu gölgeni

Bir şey vardı sende, bir şey...
Efsun gibi... 
Tılsım gibi...
Kim gözlerine baksa, kendine acıdan acı beğenirdi 
Sere serpeydi yüreğin
Kim kalbinin sesini duysa… 
Kalbinde eksik bir çocukluk seğirirdi

Bense; Babil simyacıları gibi acıyı bal eyliyordum 
Yorgun bir sandaldım sana geldiğimde
Küçücük bir dalgada bile karaya vuruyordum
Aşk; zamansız açan mart çiçekleri gibiydi
Zemheriden habersiz
Aşk; bir göç vaktiydi
Telaşlı…  
Vakitsiz…

Bir akşamüstü sen gidince… 
Bir cehennem uyandı göğsümün çeperinde
Acının acısını öğrendim
Terk edilmiş bir köy oldum şehrin sokaklarında
Kime sığınsam yağmur dolu bir bulut
Kimi sevmeye yeltensem… 
Birden bire bir fırtına

Ben ne kadar erken geldimse sana
O kadar geç kaldım
Başka bir kadına…