O Kadın

0 KADIN

Uzaklara bakıp, denize nazır

Hayale dalıp da, gidiyor kadın…

Şiir tadında çay, içmeye hazır

Kendini salıp da, gidiyor kadın…

Hayat sahnesinde, bir mazi olmuş

Eski anılarda, hüzünleri bulmuş

Kader bu ya! Ömrün, deminde solmuş

Yılları silip de, gidiyor kadın…

Nice zaman hasret, kalmış yurduna

Hüsranı eklemiş, gönül derdine

Hiç bakmadan, merak edip, ardına

Vuslatı çalıp da, gidiyor kadın…

İkinci bir bahar, belki de asır

Artık onun, bir aşk, kalbinde nasır

Bahtına doğmamış, ümide esir

Her şeyi bilip de, gidiyor kadın…

Kâbusundan, uyanmalı, rüyanın

Gitmektense,  hep peşinden, hülyanın

Anasını satıp, yalan dünyanın

Herkese gülüp de, gidiyor kadın…

Ecel gelince ruh, çıkar bu candan

Kurtuluşu yok ki acı bir sondan

Sevdikleri bile, mahrumdur ondan

Bir ölüm alıp da, gidiyor kadın…

Bu yalnızlığına, heyecan katmış

Her türlü kederi, içinden atmış

En güzel duyguyu, yürekte tatmış

Vefa’da kalıp da, gidiyor kadın…

                          22. 12. 2016