Edebiyat ve Kültür Platformu
Özlüyorum
Seni sensizliğimde daha çok özlüyorum
Sanki asırlar gibi geliyor bana
Gözlerimden iki damla yaş süzülüyor
Dudağımın kıvrımlarında birikiyor
Dilim lal oluyor
Hıçkırıklara boğuluyor konuşamıyorum
Ah bir konuşabilsem
Hayallerimde yaşatıyorum seni
Bazen mavi bazen gri oluyorsun
Rüya tabirlerine baktım
Yok mantıklı bir açıklaması
Hiç kimse bilmeyecek sevgimizi
Bende bir sır olarak kalacaksın
Dağın yamaçlarındaki kardelen çiçekleri gibi
Karlar altında filizlenecek
Kucaklaşmak için günesin doğuşunu bekleyeceksin
Ağıtlar yaksan da dinmeyecek özlemin
Belki de bilmeyeceksin seni ne kadar sevdiğimi
Geleceğe dair ümitlerim kırıldı
Yoruldum peşinde koşmaktan artık
Ne seni oyalamak niyetim
Ne de çalmak düşlerini
Sensiz geçen son mevsimim bu olsun
En sert rüzgarlar savursun beni
Örtsün üzerimi kara topraklar
Takvimden düşen son yaprak gibi
Akreple yelkovan çakılı kalsın yerinde
Tutmasın istemem seni de aşk sancıları
Bir midye kabuğunun sırtından gülümse yeter bana ...
Refik
26 . 12 . 2016
İstanbul
Özlüyorum başlıklı yazı keskin2011 tarafından
26.12.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.