Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Gülümse... Bir Varmış Bir Yokmuş..

Ömrümden neler alıp neler verdin vefasız yıllar 
Kimi zaman gökyüzünden Güneşin sıcaklığını
Kimi zaman yeryüzünden toprağın kokusunu
Ruhuma, yüreğime ektin hiç tereddüt etmeden
Sonra döndün dedin ki, 
"Verdiklerim, aldıklarım sana sunulan yaşam
Isyan etmeden yaşaya/ta bildiğin kadar, yaşa şükret" 

Sevgiden yoksun, sevgisizliğin kol gezdiği
Yüreğimin pare pare olmuş ıslak kaldırımlarında
Geleceğe  dair kurduğum düşlerime umutları kararken
Geceleri gaz lambasının ışığında sığındığım
Birbirinden renkli  ışık saçan kitaplarım ise
Karanlık günlerden aydınlık günleri muştuladı
Ömrüme biçtiğin  yaşamın tozlu kirli raflarına

Hak ettiğim ama hiç bir zaman yakalayamadığım
Bir avuç mutluluğu huzuru yakalamak için
Yoluma bıkmadan usanmadan acımadan serptiğin
Kan revan içinde kalıp acısını yüreğim de hissettiğim
Çakıl taşlarına inat dimdik ödün vermeden yürüdüm
Yeryüzünden gökyüzüne uzanan yolculuğun son deminde
Biçtiğin yaşama herkese, herşeye inat gülümsüyorum

Şimdi benim de, bana biçtiğin yaşama  bir çift sözüm var  
Yıllar bir şeyi unuttun, yaşamak da yaşatmak da 
Bir varmış, bir yokmuşla biter
Kimi bu dünyayı gelir bu dünyayı yaşar her şeyi unutur
Kimi bu dünyayı gelir bu dünyayı yaşarken Ahretini hazırlar
Sonun da yaşananlar da yaşatılanlar da Allah'ın ikrarıyla
Insanoğluna iki cihanda Cenneti yada Cehennemi muştular
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Gülümse... Bir Varmış Bir Yokmuş..

Kara kız Kara kız