Ufalandıkça Kaybolursun

Zaman avcunda kum

Farkında olmadan tane tane dökülür

Parmaklarından

Avuç avuç ağlarsın da

Çamura bulanır zamanın

Taşlaşırsın her yönünle

Ufalandıkça kaybolursun

En zor olan da kontrol edebilmektir zamanı

Çünkü ya yapacağın bir ton işin kalır hep

Ya da yaptığın bir sürü saçmalıklar

Sende çabalarken kazanma umuduyla 

Mutluluk adına

Alnının teriyle sıcacık ekmek için

Hem sağlığından olursun hem de zamanından

Dökülen kum tanelerini hep gökte arar durursun

Bir gün onların arasına karışıncaya dek

Ufalandıkça kaybolursun