Bir Gün Uzakta Olacağım

Kirli sakallı bir adamım silinik izlerimden geçtiğim yolları yarı bulanık kafayla takip ediyorum.Hangi sokak, hangi cadde hangi yol bilmeden adımlarımı peşi sıra hafif ıslak kaldırımın köşesinde ilerliyorum konuşmaya çabalayınca söyleyecek bir harf çıkmazken ağzımdan düşündüklerim her saniye daha da ağır geliyor bedenime biraz daha yürüdükten sonra orta yaşlı ve gövdesi biraz eğilmiş bir ağaca rastlıyorum yaprakları kendisinden bir kaç metre uzakta rüzgar savurmuş olmalı ve havanın etkisi gövdesine işlemiş kendisi de çok soğuk biraz daha inceledikten sonra sırtımı ağaca yaslamaya karar verdim 

daha sonra derin bir nefes aldım  ee o kadar yol yürümüştüm ve  içim hafiften bir titredi ağacın soğukluğundan olsa gerek ağaçla sohbet kurmaya çalışıyordum da nafile kendi kadar soğuk bir ruhu vardı rüzgarında etkisiyle bir kaç yaprağını daha döktü belli ki ona yaslanmamı istemiyordu bende meraklısıydım sanki bir şey söylemeden yoluma devam ettim