Bir Gün Uzakta Olacağım 2

Uzaklaşmaya çalışıyordum artık, adımlarımla bu koca şehirden.Çünkü yeterince var olmuştum ben orada, kaybolmak istiyordum.Ne kadar uzak olsam da yaşadıklarımdan yine de beynim beni tüm geçmişimin içine sürüklüyor orada ruhuma ızdıraplar çektirmeye devam ediyordu.Kalbim ise hala ruhumun çıkamadığı yerlerden beni kurtarmaya çalışıyordu.Zaman içinde anladım ki bencil olmak insanı insan yapan tek şey, bu yüzden bencilliğe bulandım bende dozunda kalmaya çalışarak çünkü varlığıma garezi olan herkesin sinirine gitmem lazımdı ya da bencil olmak için bahane arıyordum.

Her neyse Uzaklaşmak değilde benim yaptığım bu eyleme kaçmak deniyor çünkü eğer bir insan yaşamak istiyorsa yaşayamadığı yerden kaçmalıdır tabi daha iyisi sunulursa ama buna rağmen kaçmak istemiyorsa onu oraya bağlayan çok önemli sebepleri vardır aile gibi ya da herhangi bir şey ben salaş bir yaşam seviyorum salaşlık içinde bir düzen seviyorum ama başarı disiplin ve sıkı çalışma gerektiriyor hayat felsefeme zıt olsa dahi başarı kendimi ondan uzak görmüyorum.Çünkü şunu biliyorum ki bir yerlerde benim gibi salaş yaşayan düzenden bıkmış insanlar ve onlar uzaktalar bende uzakta olacağım.

Artık adımlarımı daha iyi atabilirim çünkü beni rutinlikten kurtaracak olan yolu görebiliyorum, hak ettiğim yerde olacağım yolu görebiliyorum.Umutta olsa gerçekte olsa hissedebiliyorum.