Çağırsaydın

ÇAĞIRSAYDIN

Çağırsaydın beni,

Çağırsaydın…

Anamın ellerine eteklerine yapışırdım…

“Kurban olam anam” deyip gözlerimden akıttıkça…

Bana dayanamazdı…

Bir tas hamur yoğurur,

Çalı çırpı toplar, tandırı yakar ,

Cennetlik elleriyle yufkayı açar,

Çillinin yumurtalarını kırar…

İki tuz ekeleyip Sarıkızın yağısında bir çimdik koyar…

Böyle hafif kahve kahve öbekler oluşuncaya kadar pişirir…

Ben o muhteşem kokudan evinizi bulurdum ki…

Çağırsaydın beni…

Öyle bir çocukluk aşkı ile yerdim ki…

Dirseklerimden yağları akıta akıta…

Çağırsaydın beni…

Çağırsaydın,

 Erik dallarımız var dedin ya…

Sizin kini ellemezdim ki…

Özellikle çocukluğumda beni bağlarından…

… kovalayan amcalara benzettiğimin bahçesine girerdim…

Kaçarken de camlarına çürümüş eriklerden atardım…

Kovaladıklarına saysın artık…

Bir de dil çıkartır teyzelerime de öpücükler bırakırdım…

Çağırsaydın beni…

Erik mi bırakırdım köyünüzde…

Çağırsaydın beni…

Çağırsaydın,

Hani diyorsan ya bağımızdan üzüm toplardık…

Hani bize pekmez akıllı derler ya…

Pekmez zamanı gelirdim…

Kırağı asma yapraklarına düşüp, saplar sudan kesilince gelirdim,

Küfe küfe üzümünüzü toplardım…

Bakır leğenlerinizi bağaya indirirdim…

Ocağını çatardım…

Çıplak ayaklarımla üzümünü çiğnerdim ki,

Kaşımız gözümüz şıra olana denk…

Öbek öbek kaynatırdım…

Serçe parmağımla kıvamına bakardım…

Baktım akıllandım, olmuş demek pekmezim ;)

Çağırsaydın,

Üzüm mü bırakırdım bağınızda…

Çağırsaydın beni,

Çağırsaydın,

Çağır beni !

“sol yanın”

Ali Özdemir

24.07.2013 – 15:22