Aşk Bir Nefestir

Aşk dediğin bir ölüm değil mi?

Yaşadığın bir zulüm değil mi? 

Sen kendini bilsen ne der başkası 

Aşk solacak bir gülüm değil mi?

Güller de açana kadar güzeldir... 

Açana kadar da öyle özeldir. 

Açar ve solunca, çöptedir yeri

Aşk dediğin her şey, çölüm değil mi?

Aşk dünyalık ise nihayet fani

Necesiyle dolu toprağın dibi

Aşk tenden çıkarsa sarar ilahi

İşte bu gerçektir, kalıcı baki…

Kapının adıdır fena fillah

Kalp onu tanırsa olur tek dergah

Döndükçe sahibi bekada felah

Rabbine kavuşur ruhunda diri!

Aşk götürecekse Allah yoluna

Kalben sev birini… Gez, gir koluna

Dön pervane gibi sağdan soluna

Mecnun ol Leylasız, dolaş belasız!

Çölün neresinde görsen bir fakir

Her tozunda zikir, yoğrulur fikir!

Duasında almayı diler son emir

Kaybolur çölünde ölse selasız…

Aşk derin nefestir, çeksem hevestir

Saffet’e işaret, şahit elestir!

Ölmeden öldükçe, yıktığı yestir

Allah’a vuslat bu, sonsuz duadır!

Saffet Kuramaz