Ah Dünya

Ah dünya insanları cazibenle kışkırttın

Bir adım önde gittin yaklaşanı püskürttün

Kah sallandın depreştin kah ateşler fışkırttın

Lavların küllü tozlu sön sönebildiğince

Sende gezip dolaşan her canlıyı öldürdün

Bir avuç toprağınla gözlerini doldurun

Ne Mecnuna yar oldun ne Leylayi güldürdün

Çöllerin korlu közlü yan yanabildiğince

Sana güvenenlere taaccüp ediyorum

Alan varsa buyursun ben seni satıyorum

Daha dun uğramıştım şimdi de gidiyorum

Geçer günlerin hızlı dön dönebildiğince

Yer dediler adına yutarsın her doğanı

Pireden file kadar karga ile doğan’ı

Uzayı araştırdık anlamadan doğa’nı

Kutuplar karlı buzlu don donabildiğince

Her gelen ölüp gider yine sana gelen var

Gizemli bilmecenin hikmetini bilen var

Açlık bir yana dursun susuzluktan ölen var

Suların tatlı tuzlu kan kanabildiğince

Der Mikdati Ah dünya yine de sana mihnet

Ahiret tarlamızsın hasat olur her zahmet

Hayat bir ganimetse ölüm en büyük rahmet

Zalimler iki yüzlü yen yenebildiğince

Şair Mikdat Bal