Sefil Serçe

İnsan hayvan arası bir dostluk ateşesi

Çatılarda oluşan tek munis gül bahçesi

Her gece o bekçimiz evimin pür neşesi

Penceremin biricik mahzun sefil serçesi.

Yem aramaya başlar sabahları çok erken

Keyfine diyecek yok hal rüzgârı eserken

Bülbül gibi sevimli telden tele sekerken

Biraz yanık ötüşlü duru sevda lehçesi.

Bir yabani olsa da oldukça cana yakın

Avuçta buğday göster koşarlar akın akın

Şaka yollu tutunca çırpınır der bırakın

Yaratandan Âdeme muhabbet dilekçesi.

Boyundan çok kabarır tüylerini kaşırken

Etrafına kör bakar eşiyle oynaşırken

Sanki sükut erbabı çevreyle kaynaşırken.

Aşk ticaret metaı birer ömür akçesi.

Acımazlar canına zalim vurur öldürür

Bilmez ki bedeninde bir sevdayı böldürür

Gerçek ses duymayana şeytanları güldürür

Halbuki sır değerli büyük altın külçesi.

22.02.2017

Ahmet Çelik