Haylaz Koca’ya Mektup

Ayşe’yi, Fatma’yı küçük Sinan’ı

Üç tane çocuğu bir de ananı

Acıyorum seni adam sananı

Bırakıp da gittin aramıyorsun,

Açtığın yarayı saramıyorsun!

Komşular ne gelip ne gidiyorlar

Yazık sana onlar adam diyorlar

Hiç demezsin bunlar ne ediyorlar!

Buna da mı kafa yoramıyorsun,

Bir türlü evine varamıyorsun!

Başı boş sorumsuz dolaşıyorsun

İstediğin yere ulaşıyorsun

Onunla bununla dalaşıyorsun

Sana rahat batmış duramyorsun,

Hayırlı bir işe yaramıyorsun!

Kendine faydan yok zarardan gayri

Haylazın kimseye olur mu hayrı

Sorsalar evliyiz yaşarız ayrı

Bir gece kapıma vuramıyorsun,

Anahtarın mı yok giremiyorsun!

Odun kömür bitti ev de soğudu

Ayşe’den sorarsan yattı uyudu

Fatma da iyidir o da büyüdü

Onu da okula veremiyorsun,

Dünyanın halini göremiyorsun!

Üç dört günden beri gözüm seğirir

Sinan hastalandı karnı ağırır

Annen de oda’da beni çağırır

Arayıp halini soramıyorsun,

Ne olmuş irtibat kuramıyorsun!

Sen gideli beri çok şeyler olmuş!

Bırakıp giderdim babam da ölmüş

Küçük kardeşim de askerden gelmiş

Ev işgal altında giremiyorsun,

Kapı kilidini kıramıyorsun!

Tekrar evlenirdim günahtır haşa

Ya geri gel, ya da beni gel boşa

Kendi hayatını sonra git yaşa

Madem bu gemiyi süremiyorsun,

Terk et! Sen hakkını veremiyorsun!

Şair Mikdat Bal