İlham

İLHAM

Çekince perdeyi gün, süzülüp gelir  akşam 

Bir yıldız yağmurudur gökyüzünde ihtişam 

Ay göz kırpar denize yakamozlar katlanır 

Uçar ilham perisi kuş olup kanatlanır 

Kalem ile kağıdı bu vuslata çağırır 

Yürek çığlık çığlığa yaz yaz diye bağırır 

Hüzünler tabur tabur dizilir mısralara

Sen gel de bu şiirde neşe mutluluk ara 

Her aşk vuslata gebe,ama çokça hüzündür

Sevgi gönlün bal özü, sevgili gökyüzündür  

Şiirlere sığmayan bir sevda yaşamadan 

Yaşamış sayılmaz ki şairim diyen insan.

MELAHAT ÇETİNKAYA