Ağlayıp Durdum

Yıllar yılı bülbül sesi duymadım

Aslında kafeste  inleyen bendim

Gurbet günlerimi ömür saymadım

Ah-u figanımı dinleyen bendim

Diyar-ı gurbette bir hayat kurdum

Ah vatanım deyip ağlayıp durdum

Kederden ağaran saçımı yolup

Goncalar açmadan sararıp solup

Umuda sarılıp teselli bulup

Harabe gönlümü şenleyen bendim

Çok şeyler yaşadım, çok şeyler gördüm

Ah vatanım deyip ağlayıp durdum

Ayrılık ateşi yaktığı vakit

Yaşlar gözlerimden aktığı vakit

Gam, kasavet hüzün yıktığı vakit

Her an anam diye ünleyen bendim

Gelenden gidenden bir haber sordum

Ah vatanım deyip ağlayıp durdum

Kül olur sadece yanıp ışıyan

Çöker bir gün hasret yükü taşıyan

Duygusu yoğundur gurbet yaşayan

Kahrını en iyi anlayan bendim

Kâbusları bile hep hayra yordum

Ah vatanım deyip ağlayıp durdum

Der Mikdadi kendi bahtıma kızıp

Halimi bildirip kimini üzüp

Hayatımı şiir diliyle yazıp

Noktayı vurup da sonlayan bendim

Kaç kez yazmam diye kalemi kırdım

Ah vatanım deyip ağlayıp durdum

Şair Mikdat Bal