Yaz Gülüm, Yaz

Yaz gülüm yaz, mazimden senle geçen ne varsa

Susmaktadır dudağım bir bir açılır yara!

Makber çiçeği ağlar duysa şerden ne varsa

Mecnun gibi haykırır çöllere sığmış sevda!

Zülfikar’ın tenimde ölüm sarar, yaz gülüm yaz

Solmuş ağıt Mekke’de özlem duyan hüznünden

Bohçan ile bekleme yar mahkûmum bütünden

Yeşil kubbe Endülüs, ayrılırken bütünden!

Düşman yemini bozmuş kır topraklar toz duman

Süsmüş, lüksmüş dedikçe kesmiş baş, kandır umman

Hani kardeştik Allah için, söylenmiş yalan

Zındık yarar tenimi narıyla, yaz gülüm yaz!

Mirasyedi ağıtlar mendile düşer yaşlar

Tarih bilmez, imana leke düşürmüş başlar

Zalim ehline boyun bükmüş, verdikçe haşlar

Dünyalığın nafile esirsen, yaz gülüm yaz!

Umreye, hacca gitsen namaz kılsan da boşa

Kâbe görmez yüzünü bedenin ona koşsa

Halife olmadıysan, nefesin ahla coşsa

Zülüm bitmezse neye bu yarar, yaz gülüm yaz

Elhamra’da yangınlar yurda sıçrar aniden

Ayasofya Kurtuba, camisi olmuş zindan

Nerdesin şanlı tarih yaşıyorum hep hüsran

İslam sahipsiz ya Rab görmeyiz, yaz gülüm yaz!

Saffet Kuramaz