Gönül Gözümde Sureti Aşkın

Zam/an aşımı tüm yanılgı,

Göğün tecellisi pejmürde gürültü

Yine haykıran bulutlardan alıp da nasibini

Telvesi yalan mı bunca mücbir suretin?

Korunaklı kollarındayım düşlerin,

Düşe kalka büyüseydim keşke

O zaman asla hicap etmezdim

Debdebeli hayatların fıtratı mı yoksa

Kan revan mabet,

Rehavet içinde insanlık

Gönülden damlayan suru mu süreceğim

Ölü çocukların yüzüne

Ya, nasıl döneceğim Tanrı’ya yüzümü?

Kokuşmuş telaşlar,

Yanılgı yüklü revnaklar,

Karınca kararınca isyan mı da yâd ettiğim

Dünün gölgesi düşmüşken

Kapatmayı asla düşünmedim

Gönül gözümde sureti aşkın,

İmla hatası belki de her yanlış cevabın.

Serpiştirmiştim oysa ömrü,

Korunaklı dualarımın sür git hüznü.

Diyemediklerimden de sorumluysam

Kınında ölüm mü olmalı sehven?

Suretimde hazan olsa da nisanın pembesinde,

Yürekte kandırıkçı bir neşe,

Yine elem’in peşrevi

Her titrek gönülde.

Kambersiz düğün müyüm ne,

Sağdıcıma inanmıştım

Kondurduğum her şerhte

İnanmakla mükellef olduğum onca heceyi de

İsraf ettim edeli,

Kanmaca cümlemin şekilsiz hicvinde

Bir de konduramazken adını kınalı güzün mateminde,

Yanılgıyım ilk günden beri,

Yakıp da içine daldığım her ateşte

Mabedimin yongası tüm fevri aşklarım,

Sondan başa saymaktan da betermiş

Beşer olmanın mucizevî

Mürşidi olmak bile sevdanın

Tedavisi olmaya muktedir münhal bir reçete.

Gıyabında tutuşan kelamın,

Serçenin uzvunda lanet bir lekenin,

Teşbihte hata olmaz demenin bile raconu

Kanıksadığın kerametin de illeti sair imge,

Gönül yorgan

Göz ise nizam yorgunu,

Deyip deyip susmaların bile varsa edebi

Neden bunca yengi?

Nedir bunca temerrüt?

Kaybına mı yansın gönül,

Kazanmadığı her günün de düşmüşken peşine

Saklı her peşrevinde sayısız lehçe,

Dökmediğim yaşlarla gömün beni

Bir de doğurmadığım hangi şiirse

Hüznün sarmalı

Bir de evet, bir de yongası ömrün

Denenlere kani olsam keşke

Ölümüne sevmelerin bağlanmışken basireti.