Ege Kokulu

* Ege Kokulu *

Sil baştan yeniden yarat
kaldığı yerde
yıllarca tutsak olduğum gölgene
çocuksu gözlerine
ve özlemin kanattığı yalnızlığıma
yağmura susamış  
bir çöl gibi sarıl ıslaklığıma.

Gün doğarken baharın 
gülzarına
nefsine uyan görmez dikeni
reh- güzerinde
her hağmesinde güller dökülür
dudaklarında
susuzluğa dayanırsın, aşka asla
aşk zemheri ayazı  gibidir
vuruyor yüzüne baktığın pencereden.

Sıcaklığını çoktan unuttum
yüzdüğüm koyları sana verdim
sahip çık onlara
gidiyorum
bütün yollar benim şimdi
bilirsin,
gözyaşlarımda yürekler alazlanır
sana tarla menekşeleri topladım.

Nuri Dağdelen