Ah Şu Çocuklar

Çocuklar oyun ister, yalnızca sevgi bekler

Onu sevmek dilersen oyuncak dilini seç.

Şeker, çikolata, biraz dondurma al, ver kekler

Bulamazsın da bundan daha da güzel araç!

Güreşir gibi özgür ol kızma seni itekler

Dokunur da beline dokunur gibi tenine…

Çocuklar yarın nedir bilmez düşünmez asla

Ne dersi sever ne de emir almayı illa

Başıboş bıraksanız istikbal de kuramaz

İsraf içinde hele yaşıyorsa villada!

Ergen birey olsa da oyun derdinde hala

Keyfine bırakırsan yuva bile kuramaz…

Oyun gibi pozitif, ona güler yüzlü ol

Sabırla terbiye ver ki, anlasın neymiş yol!

Ne sırrı varsa saklar, çocuk sevgiyi gizler,

Kıskançlıklarında hep ele verir de sözler

İçtendir tepkileri söyler bakınca gözler

Ne ekersen onu biçersin kal kıvançla!

Düşünme, sarıl, güreş, dokun da sevinçle

Ver yalnız sevgi ona, zengin gönül bahçenden…

Bayram gerek çocuğa yirmi üç nisan her gün

Ne idlip gibi zehri solur ne görür sürgün

Ne de savaşta el yüz toprak çocuktur üzgün

Uçurtmalar uçurur düşünmeden nedir dün

Özgürce oynayacak doğanın kucağında

Evladım derken anne aşk dolu dudağında

Yaşadığı hayata asla olmayacak küskün…

Saffet Kuramaz