Davetsiz Konuk

Ne heves, ne arzum, ne de hırs'ımdın,
Tepeden tırnağa yanıktım sana!...
İlmeğin boynumda!...candan arz'ımdın,
Şu Ağır Ceza'da sanıktım sana!...

Yelkenler inerdi, geçsen sokaktan,
Görmesem yanardım o gün firaktan!...
Başına ne geldi!, korku meraktan;
Çıkardı şu aklım!, paniktim sana!...

Tesadüf değildi, buydu tek işim,
Her sokak başında durup bitişim...
Geçtiğin yollara gidip gelişim...
Sadece davetsiz konuktum sana!...

İhtimal aklında yoktu aşk, sevda,
Ne bana, ne el'e ait bir dünya!...
Ne çare aşk denen şu bozuk maya,
Tutmadı bu sefer!, yeniktim sana!...

Havanda sevdayla sabrımı dövdüm,
Ne bir sitem ettim, ne de bir sövdüm...
Yerden yere vurdun!, ahh yine övdüm,
Şair Orhan Veli Kanık'tım sana!...

Gönül sevdasını önüne serdi,
Neyi var, neyi yok, hepsini verdi...
O gözler ki beni Leyla ederdi,
Zilzurna olsam da!, ayıktım sana!...

Rızâen lillahi! bekle ve dinle,
Gıyaben bir ömür geçti seninle!...
Durursun sen o hep tazeliğinle...
Dört mevsim bahardın!, tanıktım sana!...

......................................07.07.2009