Kanayan Surelerde Adın...

Zaman eridi usulca,

Kayıp gitti ellerimden usul yaşların uslu çocuğu imler.

Zafiyeti yorgun yılların o yalın kelam;

Zamandı ayraç,

Ölümdü tek eksiğim:

Ölümlü kıyısında hayat denen badirenin

Yine tutkulu bir nida şairin şarkısı.

Bir demde bir de densizliğinde

Mihrabın en aykırı rotası,

Pervazına konduğum sarkacın da hüznü

Yine tavan yapmış bin bir gece tadında aslında

Kanayan surelerde adın,

Kanatan imgelerde de noksan yanım.

Bir faniden ötesi mi?

Yüreğin tok sesi mi de

Girdabın eşiğinde kör bir yangın,

Döşünde mi de ayrı bir sancı bedenimden?

Zan altında noksan beyitlerin zinciri;

Töhmet altında şaibeli ölümleri

Şu karada

Deniz aşırı bir özlemi derlerken yürek yürek.