Omzumdaki Melekler Dahi Yorgun Ağlamaktan

Z/aman hiçsizliğin manifestosu,

Ah’ların külliyesinde bir zincir;

Kırılgan nutukların cazibesi

Yine yorgun adımların muhasebesinde devinen

Adam boyu kıtaların adsız sicillerinde sür-git

Zorunlu bir neşriyat belki de adına insanlık denen;

Gölgelerin yüzü suyu hürmetine çıkmışken

Ok yaydan:

Yana yakıla bir iç çekiş

Yine hezeyanların nöbete durduğu,

Ateşin zirvesinde konuşlu

En iç acıtan hele ki müptelası nefsin.

Tek kalemde sildiğimiz masumiyet kadar da

Fevri bir istikamet

Densiz cümlelerin girizgâhında

Yükümlü bir taziye

Başından savmaksa vicdanı ve

Merhem olmaksa yaralara

Aralıksız tensiye edilesi bir mabedin

Kırık kalpler cumhuriyetinde zuhur eden

Göreceli bir dirayet

Yine çivisi çıkmış dünyanın meczup ırkı;

Sıradan ölümlerin dahi sorgulanırken sicili.

Kolaysa devir ve boca et içinin isyanını,

Demelerden yorgun matemin en kırgın teli yine

Omzumdaki melekler dahi yorgun ağlamaktan

Yeter ki tekelinden çıkart hüznü ve savaşı,

Kıt kanaat bir zulüm mü de

Göreceli farkındalıkların düştün peşine,

Bir de kehanet erbabı tok sesinde zalimin;

Hadi çekil aradan,

Nefsin tokadı,

Yüreğin kırık teranesi

Bir de ölümlü düşlerin peşine düşmüşken insanlık

Bir de çıkmışken yoldan

Geri dönümü yerleşik şeytanın cibilliyetinde.